Halverwege maart

Boeken gebaseerd op fanfic en de sociologie van babynamen

Halverwege de maand deel ik de linkjes die niet kunnen wachten tot later en praat ik jullie bij over wat me bezighoudt.

Kleuren van maart

• Ik kocht een paar nieuwe kleurpotloden van Holbein 🌈

• Prachtige en fijne thermosbeker die ik voor mijn verjaardag kreeg 🟡

• Mijn roze suède loafers geven me instant lentevibes 🌸

Nog even over mijn vorige post

Afgelopen week schreef ik over hoe mijn verjaardag vieren me hielp mezelf meer te waarderen.

Een deel van het stuk, het gedeelte waarin ik op een rijtje zetten hoe ik het organiseren precies had aangepakt en wat er allemaal op tafel kwam, stond achter de betaalmuur. Door de comments op mijn post besefte ik dat ik daarmee onbewust misschien bijdroeg aan een ontwikkeling die ik zelf, juist doordat oefenen met hosten, net met veel moeite heb afgeleerd.

Want online ziet het er allemaal vaak gelikt en perfect uit, die feestjes die mensen organiseren. Terwijl mijn hele les nou juist is geweest dat het allemaal niet perfect hoeft. En dat mijn verjaardagsfeestje zeker uitbundig was, maar dat ik de lat niet torenhoog had gelegd, o.a. door relatief weinig te koken en vooral wat lekkere dingen gehaald had bij mijn favoriete eetwinkels en marktkramen.

Ik heb de betaalmuur van dat stuk daarom verwijderd, neem vooral een kijkje.

Ook zal ik voortaan vaker de ‘low-key’ momenten noemen en laten zien als het op hosten aankomt. Want als je 1 of 2 mensen ontvangt voor een kop koffie of iemand schuift op een doordeweekse avond aan bij het diner is dat óók hosten en draagt het net zo goed bij aan het bouwen van jouw community.

Zou het helpen als ik volgende keer ook foto’s van de vaat liet zien, de tafereeltjes die er minder mooi uitzien? Dat is een oprechte vraag voor wie zelf interesse heeft om vaker iets te organiseren en/of mensen thuis uit te nodigen, maar daar een beetje tegen opziet. Wat kan ik doen om jou over die drempel heen te helpen? Laat het me weten!

Kleine obsessie van de maand: mijn nieuwe fotoprinter

Voor mijn verjaardag kreeg ik de Polaroid Hi·Print 2x3 Pocket Photo Printer. Ik vind het geweldig dat ik nu foto’s makkelijk kan afdrukken vanaf mijn telefoon en in mijn journal kan plakken. <3

De printer doet als het ware 3 lagen, vet cool proces

Grote obsessie van de maand: werkt fanfiction als het op zichzelf staat?

De laatste tijd denk ik veel na over fanfiction, fictie geschreven door fans over personages uit bestaande boeken of series. Die verhalen worden online gepubliceerd en worden door auteurs en uitgeverijen vaak gedoogd. Je mag namelijk niet zomaar de personages en settings van iemand anders gebruiken, maar omdat fanfic-auteurs geen geld verdienen aan hun verhalen, laat men het doorgaans gaan.

Het grote voordeel voor zowel lezer als schrijver bij fanfic is dat je nauwelijks context nodig hebt: de wereld en de personages zijn al bekend, waardoor je meteen in het verhaal kunt duiken. Daardoor besteden fanfic-auteurs vaak weinig aandacht aan worldbuilding en het introduceren van hun personages, dat hoeft gewoon niet.

Dat wordt een probleem zodra een uitgeverij interesse krijgt in een fanfic. Om publicatie mogelijk te maken zonder het auteursrecht van de oorspronkelijke auteur te schenden, moeten alle herkenbare verwijzingen naar de bronwereld eruit. Maar daarmee verdwijnen precies de elementen die het verhaal voor lezers toegankelijk en aantrekkelijk maakten. Die moeten dus worden vervangen door iets nieuws, en dat is een stuk lastiger dan het klinkt.

Precair evenwicht

Want als je fanfic gebaseerd is op een wereld met een specifiek magiesysteem, zoals bij de recent gepubliceerde Harry Potter-fanfics als Manacled (gepubliceerd als Alchemised door SenLinYu) en Draco Malfoy and the Mortifying Ordeal of Being in Love (gepubliceerd als The Irresistible Urge to Fall For Your Enemy van Brigitte Knightley), moet je als auteur dus flink aan de bak. Je moet een volledig nieuw magiesysteem bedenken, omdat verwijzingen naar JK Rowlings wereld niet zijn toegestaan.

Ook moet je je personages voldoende onderscheidend maken van de oorspronkelijke personages én je moet een manier verzinnen om ze te introduceren, terwijl je tegelijkertijd iets moet behouden van de redenen waarom de lezers het oorspronkelijke personage ooit in hun hart sloten.

Het is een precair evenwicht dat je in stand moet zien te houden en ik vraag me dus steeds af of wat er uiteindelijk overblijft de moeite waard is - voor zowel de lezer als de auteur.

Van Fifty Shades of Grey (was Twilight fanfic) kun je zeggen wat je wilt, maar het is wel een financieel succes geworden voor auteur E.L. James en hele hordes mensen hebben genoten van zowel de boeken als de films. The Love Hypothesis van Ali Hazelwood begon als een Star Wars fic en Hazelwood heeft het succes ervan kunnen inzetten om een carrière als romance schrijver op te bouwen. Extra leuk vind ik het dat je bij Hazelwood ook echt haar ontwikkeling als auteur kunt zien in haar boeken, ik vind haar in elk geval steeds beter geworden.

Wel/geen uitleg nodig

The Love Hypothesis vond ik als lezer echter een behoorlijk ‘plat’ boek. Aan worldbuilding hoefde Hazelwood niet heel veel te doen, doordat haar setting, een Amerikaanse universiteit met een PhD-studenten als hoofdpersonage, een behoorlijk bekende is. Als in: zelfs als Nederlandse ken ik dat culturele systeem, ik snap hoe de spelregels werken. Dat scheelde. Maar haar personages vond ik weinig diepgang hebben en er was weinig dat me voor ze innam. Hier miste ik in elk geval dus de klik met de personages die je in fanfic vrijwel automatisch hebt. Maar misschien was die klik er wel voor daadwerkelijke Star Wars-fans die in Hazelwoods personages hun geliefde hoofdpersonen herkenden.

Aan de andere kant: bij The Irresistible Urge to Fall For Your Enemy kende ik de oorspronkelijke hoofdpersonen (Hermione Granger en Draco Malfoy) in het verhaal wel en vond ik het alsnog buitengewoon irritant dat ze als personen amper werden geïntroduceerd. Misschien was het omdat ik niet bijster veel binding heb met beide personages en eigenlijk nooit fanfic over hen heb gelezen, maar ook de worldbuilding in het boek was in mijn optiek verwarrend tot niet-bestaand was. En dat was hier een probleem, want in tegenstelling tot bij The Love Hypothesis had de context van dit boek wél wat uitleg nodig. Er was immers een heel nieuw magiesysteem dat ik niet al op mijn duimpje kende van opgroeien met de wereld van Harry Potter. In The Irresistible Urge moest ik als lezer nog wel aan de hand worden meegenomen in die setting en omdat dat ontbrak, zowel bij de wereld als bij de personages, kon ik heel moeilijk in het verhaal komen.

Ontwikkeling?

Ik heb voor mezelf nog niet kunnen vaststellen wanneer en waarom ik een verzelfstandiging van een fanfic nou wel of geen succes vind, maar ik maak me wel zorgen om de trend onder uitgevers om fanfics te willen omzetten in ‘echte’ boeken.

Fanfic heeft namelijk wel echt een eigen cultuur en een van de grote ‘ethische’ spelregels is altijd geweest dat het fair game was, omdat niemand er geld aan verdiende. Het was uit liefde, omdat je ergens fan van was. Juist daarom was het vaak ook een heel diverse en inclusieve space, waar mensen die vaak van de conventionele narratieven werden uitgesloten (denk queer en trans personen) ruimte konden innemen. De angst is er o.a. dat als auteurs weten dat de traditionele uitgeverijen in de fanfic-wereld op zoek zijn naar nieuwe kassuccessen, er minder ruimte komt voor de meer ‘afwijkende’ verhalen, omdat deze minder kans zouden maken om opgepikt te worden.

Ik houd het onderwerp in elk geval in de gaten, ook omdat ik het dus ontzettend interessant blijf vinden om te zien hoe je iets dat intrinsiek met een bepaald fandom verbonden is daaruit probeert te peuteren, terwijl je ook de magie van wat de fanfic zo geliefd maakte wilt behouden. Het vinden van die balans fascineert me. Maar of ik het de moeite waard vind, het verzelfstandigen van een fanfic?

Mwah, voor mij gaat er toch te veel verloren. Ik zou veelbelovende auteurs het liefst zo snel mogelijk iets anders laten schrijven om te kijken of ze dat ook kunnen, zoals de uitgever van Ali Hazelwood heeft gedaan. Niet iedere fanfic-auteur is ook een succesvolle ‘opzichzelfstaande’ schrijver - en dat lijkt me ook oké.

Heb je dit al gezien?

• Prettig interview met politicoloog en ‘spindoctor’ Julia Wouters, na het luisteren ga ik zeker haar boek ‘Staan en opvallen’ ook lezen

• Fascinerende podcastaflevering over de sociologie van (baby)namen (hoe kozen ouders vroeger een naam en hoe gaat dat nu, wat zegt het over trends en de maatschappij)

• Zo fijn dat iemand als zij dit zegt

• Genuanceerde video over waarom we ons zorgen moeten maken over extreem dunne beroemdheden (spoiler: niet vanwege GLP-1, want die maakt je niet zo uitgemergeld):

• IJzersterk stuk gerelateerd aan de zaak Gisèle Pelicot om te bespreken met de mannen in je leven:

“Over fifty men were identified in videos of the rapes. There were more that were never identified. I imagine there were countless additional men who were invited to participate and declined. It’s safe to bet over a hundred men could have been aware that some level of abuse was happening. All it would take was one of those men to reach out to authorities. One man to say it was wrong. But no one ever did. (…) It begs the question, if we are to believe that most men would never do such horrific things, then how is it possible that no one spoke out?”

• Heerlijk Whatsappkanaal voor de lente van de Vogelbescherming met alerts over eieren die gelegd worden en uitkomen op verschillende plekken in Nederland. (Bedankt, Julia, voor de tip!)

• En leuke, originele vragen om aan je vrienden te stellen (of aan collega’s waarmee je niet per se een goede of slechte band hebt maar je sowieso geen zin hebt om naar hun vakantieplannen te vragen)

Bedankt voor het lezen!

Bedankt voor het lezen van Oh ja, trouwens…

Heb je deze nieuwsbrief met plezier gelezen, overweeg dan om een betaald abonnement te nemen via de knop onderaan deze mail. Je krijgt dan extra nieuwsbrieven en persoonlijke verhalen en hebt toegang tot het archief me alle eerdere nieuwsbrieven.

Mocht je me gewoon een keertje een kop thee willen sponsoren, dan kan dat via mijn Ko-fi-pagina. Voel je vrij, niet verplicht!

Je helpt me ook door de post een hartje te geven of ‘m door te sturen naar iemand die ‘m ook kan waarderen! 😘

Spreek jullie snel weer!

Liefs,

Nienke

P.S. De gave illustraties zijn gemaakt door Annemiek van MiekMaakt.nl.